---

üzücü bir şiir olmuş aşk varsa yaşamak olmalı ölmek uzak durmalı..kavuşmak için yaşamak gerek

gözlerin gecenin karanlığında
dünyaya yüzünü dönen ay gibi
parlak ve ışıl ışıl
ellerin daha pamuk tarlasından koparılmamış
bir pamuk dalında
bembeyaz pamuk çiçeği
dudakların bal arılarının
dünyanın en güzel çiçeklerinden yaptıkları bal
saçların rüzgara yol gösteren turna sürüsü gibi
gökyüzü melekleri, her bir teli bir turna sürüsü
kıvrak ve uzun
yanakların yüzü güneşe dönük al al elma
ağaçtan ha koptu ha kopacak
telaşlı ve kankırmızı
ısırsam ne tatlıdır şimdi
yüreğin ise bir güneş bir bulut
bir yağmur damlası bir kar tanesi
bir bebeğin ilk gülüşü
bir hayat bir yaÅŸam
sen sevgisin aşkım
sen cansın
sen bir anne adayı
bir baba adayının sevgi kelebeği



şiiri yazdığım tarih ve saat 06.11.2009 05:24:29

ellerine gözlerine sağlık SEYDUNA,

sevgini ellerime koydun dün gece
git düzelt ve gel dedin
bense gidip yağmurda tuttum avuçlarımı
biraz rahmet girer diye
herbir damlası sevgi tohumudur
yağmur yağdıran sevgili
yüreğime yağ şimdi dolu dolu
hiç durmamacasına


şiiri yazdığım tarih ve saat 04.11.2009 20:13:24

güneşin kızı
yüreğin gökyüzünde dolaşan
pamuk misali bulutlar
bakmaya doyamıyorum
dokunsam dağılacak diye korkuyorum
yaÄŸmur gibi yaÄŸar
sonra güneşle doğan bir gökkuşağı olursun
renklere bölünürsün
zaten sen hep benim için rengarenk bir aşkın
en güzel rengisin
bir bebeğin ilk bakışlarında gözlerini kamaştıran nur
bir faninin son nefesi kadar tatlısın
okula yeni başlayan bir çocuğun
ilk adımlarındaki heyecanısın benim için
bir yanında yağmur yağan
bir yanında güneş doğan bir şehirsin bende
gökyüzümsün , denizimsin
kokusunda hayat bulduğum toprağımsın
ne ölüm ayırabilir beni sevdandan
ne de bir meleğin ruhumu kanatlarına alıp
bu fani dünyadan götürmesi
hayatım sevgilim
daha sayamayacağım birçok şey var
bana özel olduğun güzellikler
ve senin güzelliğin
yüreğimi topsuz tüfeksiz fetheden
dünyalar tatlısı
beni rüyalarına misafir et
ömür boyu hayallerinde kölen olayım



şiiri yazdığım tarih ve saat 31.10.2009 03:38:58

rica ederim zamanım oldukça değil yüreğimde bu aşk oldukça herzaman şiir yazacam dostlarım

hayatı bir damla suya saklıyorum
her an dağılıp elimden düşer diye korkuyorum
ne yüreğim el veriyor çekip gitmeyi
ne de gözlerim uzaktan uzağa hasret çekmeyi
bir damla sudadır dedim ya hayat için
iÅŸte hayatta sensin o bir damla su da
sonra avuçlarıma aldım seni
düşme dağılma diye
bana yaradandan bir rahmet bir duasın
topraÄŸa bir fidan diktim
avuçlarımdaki bir damla suyla büyüttüm
ne bir dağın başı ne bir denizin ortası
ne de gökyüzünün bilmem kaçıncı katmanı
hiç bir yere sığmaz o zaman
o bir damla suyla büyüyen fidanımız
işte bizim aşkımız sevdamız kavgamız
varsın şimdi kıyameti koparsınlar
varsın israfil o kıyametin surunu üflesin
ben buldum hayatımın anlamını
kıyamet kopsa bırakıp gitmem seni

aşk tam ayaklarımın altında şu an
izlemekten baÅŸka birÅŸey gelmiyor elimden
ışıkları yakmak istiyorum her taraf karanlık
ve arıyorum çocukluğumu...
ay bu gece aşıklar için doğdu
ölmek yok bu gece
herkes yaşayacak gecenin gündüze kavuştuğu o ana kadar
tüm yıldızlar giysin gelinliklerini
ay güneşe kavuşacak bu gece
ne ay nede güneş tutulacak
heryer apaydınlık ve masmavi aşk için
tüm bu güzellikler aşk için
nerde sabahı bekleyen çiçekler
nerde son nefesimde istediÄŸim vasiyetler
yoksa bu gece ölecekmiyim
aşk için ...

BEYAZ MELEĞİME
bir filmin hikayesi gibi anlatmak istiyorum seni
ve başlıyorum
neden gelip hayatıma girdin...
ve neden gidiyorsun beyaz meleÄŸim
nasıl çaldın kalbimi hiç korkmadan
şuan senin geldiğin ilk günü düşünüyordumda
ne çok uzaktık birbirimize ben sana sende bana
gözgöze gelmekten korkan iki acemi aşık gibi
bir ben sana bir sen bana öylece bakışırdık
hep anlatırım ya elini tuttuğum ilk gün
iyiki tutmuşum yüreğinden
ve iyiki sevmiÅŸim seni
git gide küçülüyor dünyam
sebebi sensin senin gidiÅŸin
ne çok severdim senin yanında oturup usul usul yanaşmayı
kim der mecnun leyla en büyük aşk
varmı benim aşkımdan büyük bir aşk
cevdet bağca ile başladık
ferid ferjadın ağlatan kemanıyla bitiriyoruz
heran biri gelip gözyaşlarımı görecek diye
emanet gözyaşlarıyla ağlıyorum
burdasın yanımda ama kollarıma alamıyorum seni
sevemiyorum doyasıya
hani benim ağlayınca yüreğime akan gözyaşların nerde
hani biz bitmeyiz daha çok var ayrılmanıza diyen günler
hani geçmeyecektiniz
hani hiçbir zaman ayırmayacaktınız onu benden
hani sözünüz nerde pazartesi salı çarşamba ...
ya o mevsimler...
mevsimlerden en çok ilk ve son baharı severdim
onlar seni bana getirirdi
yaza kışa zehir mevsimler derdim
hep alırlardı seni benden hep hep
ve her neyse...
artık ne ilk nede son baharımızda olacak
nede yalancı günlerimiz
başka bir mevsimde buluşmak üzere
farklı bir yerde ama seninle yalnız seninle
beyaz meleÄŸim....

ben mutluluÄŸu buldum
ama mutluluk diye birşey kalmamış
her ÅŸey para olmuÅŸ
mutluluğu satın almışlar
köle gibi kullanır olmuşlar
yüzünde geçmişten kalan izler
ve hatırladığı tek söz
mutluluk sizinle olsun
boşuna aramayın onu
o çoktan mutluluğu kaybetmiş